حدود یک سوم بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید تحت درمان با آدالیموماب ممکن است آنتی بادی های ضد آدالیموماب ایجاد کنند. آنتی بادی های ضد آدالیموماب با کاهش سطح دارو، از دست دادن کارایی دارو، عدم پاسخ بالینی و افزایش خطر عوارض جانبی همراه است. در صورت مشکوک بودن به عدم اثر دارو و به منظور تعریف بهتر اثربخشی بالینی، سطح دارو آدالیموماب و آنتی بادی های ضد آدالیموماب باید کنترل شود.

متد: ELISA(semiquantitative)

کاربرد: تعیین آنتی بادی های ضد دارو (ADA) در صورت عدم اثر گذاری درمان.