پيشگيری از ايجاد لخته خونی در داخل يک رگ (thrombosis):

ريسک ايجاد لخته خون چه اندازه است؟

تمايل به ايجاد لخته خون ترومبوفيلی (thrombophilia) ناميده می شود . در صورت وجود فاکتورهای ريسک متعدد و يا گمان بر آن ، لازمست که تستهای پايه خاص به اجراء گذارده شوند . برای اين منظور سيستم انعقاد خون مورد بررسی قرار می گيرد .

بالا بودن ريسک ترومبوز ممکن است جنبه مادر زادی داشته باشد . وليکن فاکتورهای بسيار ديگری نيز وجود دارند که ايجاد لخته خون در عروق را تسهيل کرده که می توانند منجر  به آمبولی ريه ، سکته قلبی و سکته مغزی گردند. فاکتور های مذبور بقرار زيرند :

استفاده از دخانيات

کمبود حرکت

بستری بودن بمدت طولانی

گچ گرفتن اندام

نشستن يا ايستادن بمدت طولانی

استفاده از هورمونها بمنظور جلوگيری از حاملگی و يا در سنين يائسگی

حاملگی

تمايل به ترومبوز بعلل مادر زادی :

در اين رابطه استفاده از روشهای بيولوژی ملکولی جهت تشخيص ژنهای خاص از اهميت زيادی برخوردار است  .در صورت شيوع ترومبوز، آمبولی و واريسم در فاميل ، امکان مادرزادی بودن اين بيماری بسيارمحتمل است . بعنوان شايعترين علت ترومبوفيلی  ژنتيکی می توان از factor-V-Leiden-Mutation نامبرد که ريسک انعقاد خون را تا صد بارافزايش ميدهد .بعنوان اولين علامت می توان از بيماری سياهرگها ، خستگی و درد در پاها و واريسم نام برد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *